Noon ang magandang samahan at masayang tawanan ng magkakaibigan at ang matamis na samahan ay parang dahan-dahang naglalaho, maglalaho tungo sa kawalan ng bawat isa, ngunit ganun pa man ay hindi dapat mawalan ng pag-asa at magpakalunod sa kalungkutan sa dahilan ng pagkawala ng kaibigan, ngunit siya man ay mawala ito ay magmamarka ng panghabang buhay sa aking pagkatao dahil ang lahat ng bagay sa mundo ay hindi nagtatagal at ito'y lumilipas man o hindi may mga dumaan at darating man tuloy parin ang agos ng buhay dahil ito ay isa sa mga sangkap sa pagbuo ng isang buhay, ang buhay na magbibigay liwanag sa puso't isipan ng tao at ang pakikipagkaibigan ay siyang magdudulot ng kasiyahan o kalungkutan sa buhay, tuloy parin tayo sa pagharap ng bagong umaga..
tama dadi!
ReplyDeletewag tayo dapay magpakalunod sa kalungkutan.
ang paglisan ng isang tao ay hindi ang katapusan ng buhay.
siguro mas maganda kung titingnan natin ito bilang simula.
for sure, there's a reason why some people need to leave, we just have to accept and believe that one day, someone will come, not to replace but to fill in the empty space in our lives.
Thanks bunso.. very well said...
ReplyDelete