Liwanag na hangad

Sa mga araw na ako'y nananahimik at malalim ang laman ng isipan para sa mga bagay na posibling mangyari sa kasalukoyan at sa mga araw na darting.. ako'y nakadama ng kalungkutan, kalungkutan na siyang pwedeng maging bahagi sa aking pagkatao, ngunit ganun pa man ako'y nanalangin na ang mga bagay na iyun ay isang pangarap lang, pangarap na parang bituin sa kalangitan na kay hirap abotin.

Paglipas ng panahon..

Noon ang magandang samahan at masayang tawanan ng magkakaibigan at ang matamis na samahan ay parang dahan-dahang naglalaho, maglalaho tungo sa kawalan ng bawat isa, ngunit ganun pa man ay hindi dapat mawalan ng pag-asa at magpakalunod sa kalungkutan sa dahilan ng pagkawala ng kaibigan, ngunit siya man ay mawala ito ay magmamarka ng panghabang buhay sa aking pagkatao dahil ang lahat ng bagay sa mundo ay hindi nagtatagal at ito'y lumilipas man o hindi may mga dumaan at darating man tuloy parin ang agos ng buhay dahil ito ay isa sa mga sangkap sa pagbuo ng isang buhay, ang buhay na magbibigay liwanag sa puso't isipan ng tao at ang pakikipagkaibigan ay siyang magdudulot ng kasiyahan o kalungkutan sa buhay, tuloy parin tayo sa pagharap ng bagong umaga..